Przed ostatnim wyścigiem na 1000 metrów Ziomek-Nogal była słabsza od trzeciej w rywalizacji Holenderki Marrit Fledderus o zaledwie 0,05 sekundy. Ostatecznie nasza zawodniczka zakończyła na szóstym miejscu z czasem 1:15.53. Baran była natomiast 18. (1:18.59), a Bosiek nie przystąpiła do ostatniego z wyścigów.

 

W klasyfikacji generalnej Ziomek-Nogal ostatecznie zajęła czwarte miejsce, Baran była dwunasta, a Bosiek 24. Warto wspomnieć, że wynik pierwszej z naszych zawodniczek (150.560) to nowy rekord Polski! – Mogłabym na siłę szukać, gdzie mogłam jeszcze urwać trochę do tego medalu, ale dwa dni temu osiągnięty przeze mnie wynik brałabym w ciemno – mówi Ziomek-Nogal. – Nigdy nie byłam tak wysoko w mistrzostwach świata w wielobojach, tym bardziej, że były to ciężkie wyścigi, a poziom jest naprawdę wysoki. Jestem przede wszystkim dumna ze startów na 1000 metrów, bo przecież cały sezon nie jeździłam na tym dystansie, a niewiele brakowało do życiówki. Do tego pobiłam swój własny rekord Polski i to z dużą różnicą, więc jestem z siebie megadumna. Teraz wracam do domu odpoczywać i będę spędzać czas przede wszystkim z moją córką.

 

Baran również jest zadowolona ze swojego wyniku, jak i z całego sezonu, który dla zawodniczki był przełomowy. – To bardzo fajny rezultat, tym bardziej, że wielobój nie jest moją mocną stroną. W tym sezonie przygotowywałam się stricte pod 500 metrów, więc pojechałam dopiero drugi wyścig na 1000 metrów. Jestem zadowolona z tego roku, praktycznie każdą pięćsetkę kończyłam w światowej czołówce. Teraz czekają mnie zasłużone wakacje, a potem przygotowania do nowego sezonu, który, mam nadzieję, będzie również tak udany a nawet jeszcze lepszy, bo czuję, że cały czas się rozwijam – mówi Baran.

 

Z kolei wśród sprinterów polscy kibice mogli dopingować już tylko dwóch zawodników, bowiem Damian Żurek ostatecznie wycofał się z dalszej rywalizacji. Przypomnijmy, że po pierwszym dniu wieloboju zajmował ósme miejsce (piąte miejsce na 500 metrów i 11. na 1000 metrów), jednak nasz zawodnik narzekał na przeziębienie. Choroba okazała się na tyle dokuczliwa, że ostatecznie Żurek zdecydował się przerwać rywalizację w Heerenveen.

 

– Ten sezon był dla mnie bardzo udany. Nie było żadnych większych spadków formy i teraz, po igrzyskach, organizm musi odpocząć. Jestem zadowolony, bo na ten moment dałem z siebie wszystko. To starczyło na piąte miejsce na 500 metrów, co pokazuje, że szczyt formy co prawda za mną, ale jestem cały czas w czołówce. Trzeba się teraz zregenerować, bo przed nami kolejne cztery lata treningów do igrzyska. Aktualnie najważniejsze jest zdrowie, a po odpoczynku wracam do ciężkiej roboty – mówi Żurek. Sponsorem głównym polskiego łyżwiarstwa jest PGE Polska Grupa Energetyczna S.A.

 

Wracając do rywalizacji, z biało-czerwonych sprinterów walczyli jeszcze Piotr Michalski (18. po pierwszym dniu i Marek Kania (20.). Pierwszy z naszych zawodników w drugim wyścigu na 500 metrów był siódmy (34.67 sekundy), a tuż za nim uplasował się Kania (słabszy o 0,1 sekundy). W ostatnim biegu sprinterskim, tym razem na dystansie 1000 metrów. Michalski na metę przyjechał z dziewiątym czasem (1:09.12), a Kania z dwunastym rezultatem (1:09.45).

 

Ostatecznie najlepszym z Polaków w klasyfikacji generalnej wieloboju sprinterskiego w MŚ okazał się Michalski, który był dziesiąty. Jedenaste miejsce zajął Kania, a Żurek został sklasyfikowany na 27. pozycji.